Aceleci Arda’n?n Do?um Hikayesi

Aceleci Arda'n?n Do?um Hikayesi, doula

Aceleci Arda’n?n Do?um Hikayesi

Bu yaz?n?n konusu; hikayenin en ba??, hamile oldu?umu ö?rendi?imiz gün ve sonraki 37 hafta de?il. Bu deneyim her anne için farkl? ve özel, tabi ki.  Ama ben bu yaz?da, özel olan ba?ka bir deneyim ve bence bir DNA gibi her kad?nda farkl? seyreden do?um sürecimi payla?aca??m sizinle. Evet 37. haftan?n daha ba??ndayd?k ve yakla??k bir ayl?k bir süremiz vard? Arda ile kavu?mam?za. O ak?am i? yerindeki küçük y?lba?? partisinde, top karn?m ile gezinip, 2012 y?l?nda do?acak o?lumla ilgili ?akalar ve sohbetler yap?yorduk. “Bir insano?lunun do?um tarihi nas?l 2012 olabilir?” diye konu?up duruyordum. ??te o gece, Arda, 2012 de de?il, 2011 y?l?nda bizimle bulu?mak istedi?ini aç?k ve seçik ve gayet sulu bir biçimde haber etti. Gece saat 3:00 gibi suyum geldi. Sürekli duydu?um “suyum geldi” hikayelerini hep merakla dinleyip okudum, nas?l oluyordu acaba? Anla??labilir miydi? J Varan 1: suyunuzun geldi?ini çok aç?k bir ?ekilde fark ediyorsunuz, atlaman?z mümkün de?il. Zira suyun gelmesi o anl?k patlayan bir su olay?ndan ibaret de?il. Su saatler boyunca rahminizde akmaya devam ediyor. Ben gece tuvalet nöbetimden dönerken bacaklar?mdan akan su kar??s?nda ne yapaca??m? ?a??rd?m. Ama o anl?k. Sonras?nda garip bir dinginlik ve çabucak hastaneye ula?ma iç güdüsü vard? ben de. Sinan’?n, yani e?imin tepkisi çok daha sempatik, bir o kadar komikti. Uyuyordu pek tabi ve “suyum geldi” dedi?imde yataktan f?rlay?p ileri geri anlams?z ko?u?turmalar yapt?. Sonunda doktorumuzu arad? ve al?nmas? gerekenleri toparlamaya koyuldu. Daha bir ay?m?z vard? ve biz çantam?z? haz?rlamam??t?k. El yordam?yla ve binbir eksi?imizle yola koyulduk. Ben ??p??p damlamaya devam ediyordum. Elimde havlum araba koltu?una serip oturdum üstüne. Yolda hemen doula’m, sevgili arkada??m Özge’yi arad?m. Saat 3:30 olmu?tu ve ben gece yar?s? birini uyand?rman?n utanc? ve mahcuplu?u içinde, hemen dökülüverdim telefonda “Özge benim suyum geldi, hastaneye gidiyoruz”  Özge, bütün so?ukkanl?l??? ve “normal ?artlar alt?nda “oldu?umuzun büyük kan?t? ile sakince “tamam can?m geliyorum “ deyip kapatt?. Arabada öylece birbirimize bak?yorduk Sinan’la. Hiçbir sanc?m  yoktu, sadece sürekli s?zan bir su vard? rahmimden. Acile vard???m?zda hemen NTS’ye ba?lad?lar. Ben yatarak ba?lanmak istemedi?imi gider gitmez söyledim, yan oturmak istedi?imi ya da uzanmak istedi?imi belirtim. Peki dediler. Hemen sonras?nda bir muayene yap?ld? ve rahimde aç?lma olmasa bile incelmenin görüldü?ü söyledi. Do?um ba?lam??t? ve suyun gelmesiyle beraber 48 saat içinde do?um yap?lmas? beklenebilirdi.
?a?k?n ?a?k?n etrafa bakarken bizi bir odaya yerle?tirdiler. Odam?z? evimiz belledik. Özge hemen yan?ma gelmi?ti. Odam?za hemen bir pilates topu istedik. Özge oday? kokularla haz?rlamaya ba?lam??t?. Biz pek haz?r gelmedi?imiz için birkaç saat sonras?nda Sinan eve gidip al?nmas? gerekenleri toparlay?p gelmi?ti. Bu süre zarf?nda hem?ireler gelip kateter takmak istedikleri söylediler. Hemen reddettim. Bir noktada benim sözümün dinlenmeyip bu kateteri takacaklar? zaman olacakt? ama ?imdi çok erkendi. Kolumda o sevimsiz ?eyle gezinmek ve sanc?lar?m?n ilk saatlerini geçirmek istemiyordum. Do?um sürecine ili?kin mümkün oldu?unca kontrolü elimde tutmaya çal???yordum. ?lk saatler bu anlamda daha kolayd?. Do?umun ileriki safhalar?nda kontrolü sa?laman?z daha zor olabiliyor.
Bir sanc?m yoktu. Doktor muayeneye geldi?inde hiçbir aç?lma olmad???n? ve suyumun artik iyice azald???n? söyledi. E?er bir süre daha aç?lma ya?anmazsa, rahme koyacaklar? bir ilaç ile aç?lmay? ba?latmak istiyorlard?. ??te ilk müdahale bu olabilirdi. Ama doktorumun bana zaman vermesi içimi rahatlatt?. Arda, gelece?i zaman? biliyordu ve rahim a?z?m kendi kendine aç?lmaya ba?layacakt? bir noktada, sadece biraz zaman gerekiyordu.  Ben sürekli yürüyor, pilates topu üzerinde komik hareketlerimi yap?yordum. Belirli saatlerde NTS’ye ba?lamak üzere hem?ireler geliyordu. Gözümüz sürekli oradayd?, çok ufak ölçüde kramplar hissetsem bile, elimin tersiyle itilebilecek ?iddetdeydiler. Ama NTS duzenli bir kas?lma gösterir ise aç?lman?n ba?lad???n? dü?ünüyor olacakt?k.  Beklemeye koyulduk. Doktordan izin al?p kendimi kantine bile atmay? ba?ard?m. Yatakta öylece yat?p do?um sürecini beklemeyecektim. Her?ey sakin ve so?ukkanl? bir ?ekilde devam etsin istiyordum. Bir süre sonra doktor tekrar kontrole geldi?inde “süper haber” rahim a?z?nda aç?lma ba?lam??, henüz  1 santim ama süreç  ba?lam?? denildi. Ben yine ciddi bir kramp hissetmiyordum. Ama art?k yava? yava? rahmimin kendini haz?rlad???n? bilmek beni heyecanland?r?yordu. Bir noktada odam?z? de?i?tirip ev ortam?n? ba?ka bir yere ta??maya koyulduk. Kokular, müzik, pilates topu, kitaplar falan filan. ?nsanlara haber verme konusunu da oldukça a??rdan ald?k i?i.
Art?k i?in en heyecanl? noktas?na ilerlemeye ba?lam??t?k. Do?um an?n? bütün ayr?nt?lar?yla hat?rlayabilmek, özelikle kronolojik ilerlemek biraz zor. Arada yanl?? hat?rlad???m ?eyler olabilir affola, ancak akl?mda kalan haliyle: art?k rahmim hiçbir müdahale olmadan 3 santim olmu?tu. Ufak kramplar hissediyordum ama atlayabiliyordum bu sanc?lar?. Ancak doktorum sürecin çok yava? ilerledi?ini ve suni sanc?ya ba?vurmak gerekti?ini söyledi?inde biraz moralim bozulmu?tu. Türlü laf cambazl??? ile en az?ndan yava? yava? verilmesini istedi?imi söyledi?imde doktor da zaten ufak dozda ba?layacaklar?n? söyledi. ??te suni sanc?lar?n ba?lamas? sonras?nda kronolojik hatalar?m? san?r?m ancak kocam ve Özge düzeltebilir.Suni sanc?lar i?i h?zland?rm??t? evet ve sanc?lar?m çokça hissedilir boyuta gelmi?ti. Aç?lma yava?ça ilerlemeye devam ediyordu. Art?k yava? yava? suni sanc?n?n da miktar?n? art?rmaya ba?lam??lard?. Sanc?lar? geçerken Özge bir orkestra ?efi gibi çal???yor özellikle Sinan’a beni ne ?ekilde rahatlatabilece?ini söylüyordu. Benim de arada yönlendirmelerim olabiliyordu. Her sanc? geldi?inde o sanc?y? atlatabilmem için var gücüyle çal???yordu bu ekip. Kocam belimdeki sanc?y? hafifletmenin yollar?n? ar?yor, Özge s?rt?ma masaj yap?yordu.  Sanc? aralar?nda rahatlay?p tekrar rollercoster k?vam?ndaki sanc?ya haz?rlan?yordum. Bu süre içerisinde “epidural için geç kalmayal?m” ba?l?kl? bir sürü konu?malar oluyordu. Epidural benim için rahatlatan bir dü?ünceydi ama en son durak olarak görüyordum. Ancak geç kal?nabilece?i yolunda gelen yorumlar sonras?nda iki arada bir derede kal?yordum. Sonuçta sanc?lar? bir ?ekilde geçebiliyordum ama ya ileride çok daha a??rla??rsa? Sordu?umu hat?rl?yorum hem?ireye daha ne kadar artacak bu kramplar diye. Cevap: “Biraz daha ?iddetlenecek” oldu. “Biraz daha” benim için çok muallakta bir cevapt?. Sonunda “en az?ndan kateteri takal?m” dedim. Takt?k. Geri geldi?imizde test ölçüsünde verilmi? epidural hemen belimde etkisini göstermi?ti. Ama kas?klar?mdaki kramplar son h?z devam ediyordu. Elime tutu?turulan bir buton ile acil ve dayanamayaca??m a?r?larda ciddi bir doz epidural seçene?im vard?. Basmamaya, kendi ba??ma geçmeye çal???yordum sanc?lar?. Müdahalenin s?n?rlar?n? akl?mca mümkün olan en alt seviyede tutmaya çal???yordum. Ayr?ca art?k kramplar?n en ?iddetlendi?i noktada, çal??t???m?z nefes ve imgeleme yöntemini daha ba?ar?l? kullanmaya ba?lam??, ileri geri sallanarak meditatif bir ?ekilde atlat?r olmu?tum. San?r?m 3-5 bast?m o butona. Bir tanesini kocam sanc?lar kar??s?ndaki zorlanmama dayanamay?p kendi atlayarak bast?. A?r?lar içerisinde ç?k??t???m? hat?rl?yorum J
Ve sona yakla??yorduk. Epidural asl?nda süreci h?zland?rm??t? benim do?umum da. 6 cm aç?lm?? olan rahim a?z?m, 10 cm’e ula?m??t? bile. Do?umhaneye gitmeye haz?rd?m. Biraz uzun bir ?k?nma sürecinden sonra bebe?imin a?lama sesine kavu?tum ben sonunda. Arda’yla beraber ya?ad???m?z do?um süreci ve sonras?nda onun sesini duymak bu hayatta ya?ad???m en ola?anüstü deneyimdi. Sanc?lar, kramplar bir anlam ifade ediyordu. Do?umhanedeki k?sa süreç sonras?nda hepimiz gözya?lar?na bo?ulmu?tuk. Arda’y? hemen kuca??ma istiyordum ve ya?ad?klar?ma inanmakta zorluk çekiyordum. Hiçbir ?ey gözümde de?ildi ve sanki 2 dakika önce o kramplar? hisseden ben de?ildim, her ?ey çok geride kalm??t? ve ben kuca??mda bebe?imle beraberdim art?k. Ve unutulmaz bir deneyim haf?zamdan hiç kaybolmayacakt?.
Odaya geri döndü?ümüzde yan?m?za minicik bir araba içinde o?lumu getirdiler. ?imdi her ?ey tamd?. Çok yorgundum ama çokta keyifliydim. Normal do?umun avantaj?n? kullan?p hemen ayaklanabilmi? ve banyomu yapm??t?m. Üstüne kocaman bir hamburger yemek istedim, kocamla beraber ?smarlay?p büyük bir keyifle yedik. Sonra da Arda ile ilk gecemize do?ru yol ald?k.

Sevgiler
Özlem

Bu yazıyı paylaş
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on TumblrPin on PinterestShare on Google+Print this pageEmail this to someone

Bir Cevap Yazın

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.