?stanbuldan Pozitif Do?um Hikayesi

Dün harika bir do?uma destek verdim. Anne, baba, doktor, hastane personeli gerçekten harikayd?. 
Do?uran kad?n?n gücüne, baban?n sevgisine, deste?ine, ?evkatine, doktorun sabr?na, sükunetine, deste?ine, anneyi saran sevgi dolu kollar?na, özenle seçilmi? kelimelerine, hastane personelinin bize yard?mlar?na, s?cak suyumuzu, buzumuzu eksik etmeyip her daim gülen yüzlerine hayran kald?m.
?a??rmay?n, böyle insanlarda var :)

Suyu pazar sabah? 05:00 te gelen annenizin yan?na 08.30 gibi vard???mda herkesin yüzü gülüyordu. Anneanne, babaanne, baba, anne ve bebekleri sevinçli bir yolculu?a haz?rd?lar. Saat 11.30 a kadar (tam hat?rlamasam da) evdeydik. Kas?lmalar düzene girdi  4-5 dakikada bir, 1 dakika süreyle gelen düzenli kas?lmalar? 10 tane kadar say?nca ve pazar günü trafi?ini de hesaba katarak art?k yola koyulma vaktinin geldi?ini dü?ündük.
Hastaneye kolayl?kla vard?k. Yolda anneye en çok odaklanmam?? fark?ndal?k yard?mc? oldu. Odam?za yerle?tik hemen evdeki ortam?m?z? yaratt?k, perdeleri kapatt?k, hafif müzik açt?k, aromaterapi ya?lar?m?z? ç?kard?k. Do?um kat?ndaki ebe ve hem?ire arkada?lar bizi güler yüzle kar??lad?lar ve o saatten sonra annenin do?al do?um yolundaki iste?ine destek olacak ?ekilde bize yard?mc? oldular. Damar yolunun hastanelerinde bir rutin oldu?unu ama do?al do?um istedi?i için anneye açmayacaklar?n? söylediklerinde gözlerim ya?ard? :) 
Hasteneye gitti?imizde anne 4 cm aç?kl??a ula?m??t?. ?lk NST ye yar?m saate yak?n ba?l? kald? ve bebe?in kalp at??lar? çok güzeldi. Sonras?nda bol bol yürüdük, hareket ettik, nefeslerle kas?lmalar? kolayca kar??lad?k, pozisyon de?i?tirdik, masajlar yapt?k, so?uk havlu, s?cak su pediyle kas?lmalarda annenin konforunu artt?rd?k. 
Anne bol bol su ve powerrade içti, hurma, çikolata yedi.
Doktoru geldi?inde 6 cm e ula?m??t?k. ?kinci NST yi dört ayak pozisyonunda izlediler. Güler yüzlü, tatl? dilli, motivasyon kayna??, anneyi destekleyen ve ihtiyaçlar?na sayg?l?, bir doulan?n nacizane önerilerine kulak veren harika bir kad?nd? doktorumuz. Benim kendisiyle ilk kat?ld???m do?umdu bu, bir di?erini sab?rs?zl?kla bekliyorum :)

Böyle geçen birkaç saat sonunda anne saat 17.30 civar? tam aç?kl??a ula?m??t? ve bebek +1 seviyesindeydi, bu harika haberi duyunca çok sevindik. ?imdi istedi?imiz ?ey bebe?in dahada a?a??lara inmesi ve annenin ?k?nma hissinin gelmesiydi.
Bu saatten sonra yer çekiminden daha fazla yararlanmak için uygun pozisyonlar? seçtik. Biraz dans ettik, biraz çömeldik, merdiven ç?kt?k, baba destekli pozisyonlar? kulland?k ama bebe?imizi a?a??ya indiremedik. 
Tam aç?kl?k ard?ndan bu ?ekilde iki saatlik bir süreç geçirdik, bu sürecin sonundaki kontrolde bebe?in hala ayn? yerde oldu?unu ö?rendik. Haliyle moraller bozuldu, annemiz zaten yorgun ve pes etmeye bir ad?m yak?nd?. Bir yar?m saat daha deneyecek ve hala bebekte bir ilerleme olmazsa sezaryene karar verilecekti.
Akl?mdan bir sürü soru geçiyordu. Doktorun söylediklerine göre ba?-pelvis uyumsuzlu?u vard? ve planl? bir sezaryen yapmaktansa do?um sürecinde bebe?i takip etmenin daha do?ru oldu?unu dü?ündü?ü ve annenin do?al do?umu ne kadar çok istedi?ini bildi?i için buraya kadar gelinmi?ti.
Yar?m saatimizi olumlamalar, görselle?tirmeler, nefesler, yer çekimi kullanarak bebe?in ini?ine yard?m ederek ve sanc?yla hafif hafif ?k?narak geçti. Fakat hiçbir ilerleme olmad? ve karar al?nd?, bebek epidural sezaryen yard?m?yla dünyaya gelecekti.
Sadece bir ki?iyi sezaryen ameliyat?na soktuklar? için baba girmeye karar verdi, ben onlar? ameliyathanenin kap?s?na kadar u?urlad?m ve 21.03 te minik dünyaya gözlerini açt?. 
Onu gördükten sonra ameliyathanenin kap?s?na ko?tum, anneanne, babanne ve babayla birlikte orada anneyi bekledik ve kocaman bir gülümsemeyle kahraman?m?z ameliyathaneden ç?kt?.
Odas?nda h?zl?ca bebe?iyle kavu?tu, o?lunu hemen emzirdi, kokla?t?, dokundu, konu?tu, bak??t?. Bebe?i sakince onu dinliyor, gözleri f?lf?r f?ld?r etraf? izlerken bir yandan da annesinin memesini emiyordu.

Bende her?ey yoluna girene kadar hastanede kald?m ve 22.30 gibi evimin yolunu tuttum.
Bu do?umdan akl?mda ve ruhumda kalan çok ?ey oldu. 
Bir bebe?in do?umu ayn? zamanda bir ailenin do?umu demek. Kad?n ve erke?in aras?nda olu?an derin bir ba? demek. Zor zamanlarda birbirlerinin gözlerinin tam içine bakarak ihtiyac?n olan gücü orada bulmak demek. Birbirini yeniden tekrar tekrar sevmek, yeniden a??k olmak demek.
Anneyi sevgi dolu kalplerle desteklemek, onun içindeki gücü medikal ba?larla sabitlememek demek.
Ve do?um yapmak bilgilenmek, denemek, çabalamak, içindeki gücü ke?fetmek, kendine güvenmek ve ak??a b?rakmak demek.
Ama sonunda da Allah’?n, Tanr?n?n, yarat?c?n?n nas?l söylemek isterseniz o gücün ellerine kendini teslim etmek demek…
Sevgiler
Özge Dündar Ta?k?n
 
 

 

Bu yazıyı paylaş
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on TumblrPin on PinterestShare on Google+Print this pageEmail this to someone

2 Yorum

  1. Lütfiye :

    Merhaba,
    Bu doğum hikayesinde emeği geçen herkesi tebrik ediyorum. Kim ne derse desin, korkusuzca kendi doğum hikayesini kendi yazmaya karar veren bir anne ve ona destek veren siz doğum melekleri oldukça, umarım daha nice güzel hikayeler yazılır bu sitede.
    Sevgiler.

Bir Cevap Yazın

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.