?çimden Geldi

Sonsuz bir karanl???n içinden do?dum.I???? gördüm, korktum.
A?lad?m.
Zamanla ???kta ya?amay? ögrendim.
Karanl??? gördüm, korktum.
Gün geldi sonsuz karanl??a u?urladim sevdiklerimi. ..
A?lad?m.
Ya?amay? ögrendim.
Dogumun, hayat?n bitmeye ba?lad??? an oldugunu;
aradaki bölümün, ölümden çal?nan zamanlar oldugunu

ögrendim.Zaman? ögrendim.
Yar??t?m onunla…
Zamanla yar???lmayacag?n?,
zamanla bar???laca??n?, zamanla ögrendim…
Insan? ögrendim.
Sonra insanlar?n içinde iyiler ve kötüler oldugunu…
Sonra da her insan?n içinde 
iyilik ve kötülük bulundugunu ögrendim.
Sevmeyi ögrendim.
Sonra güvenmeyi…
Sonra da güvenin sevgiden daha kal?c? oldugunu,
sevginin güvenin sa?lam zemini üzerine kuruldugunu
ögrendim.
?nsan tenini ögrendim.
Sonra tenin altnda bir ruh bulundugunu…
Sonra da ruhun asl?nda tenin üstünde oldugunu ögrendim..
Evreni ögrendim.
Sonra evreni ayd?nlatman?n yollar?n? ögrendim.
Sonunda evreni aydinlatabilmek için önce çevreni
ayd?nlatabilmek gerektigin ögrendim!
Ekme?i ögrendim.
Sonra bar?? için ekmegin bolca üretilmesi gerektigini.
Sonra da ekme?i hakça üle?menin,
bolca üretmek kadar önemli oldugunu ögrendim.
Okumay? ögrendim.
Kendime yaz?y? ögrettim sonra…
Ve bir süre sonra yaz?, kendimi ögretti bana…
Gitmeyi ögrendim.
Sonra dayanamay?p dönmeyi…
Daha da sonra kendime ragmen gitmeyi…
Dünyaya tek ba??na meydan okumay? ögrendim genç ya?ta…
Sonra kalabal?klarla birlikte yürümek gerektigi fikrine vard?m.
Sonra da as?l yürüyü?ün kalabal?klara kar?? olmas? gerektigine ayd?m.
Dü?ünmeyi ögrendim.
Sonra kal?plar içinde dü?ünmeyi ögrendim.
Sonra sa?l?kl? dü?ünmenin kal?plar? yikarak dü?ünmek
oldugunu ögrendim
Namusun önemini ögrendim evde…
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk oldugunu;
gerçek namusun, günah elinin altindayken, günaha el
sürmemek oldugunu ögrendim.
Gerçegi ögrendim bir gün…
Ve gerçegin ac? oldugunu…
Sonra karar?nda ac?n?n, yemege oldugu kadar hayata da
lezzet katt???n? ögrendim.
Her canl?n?n ölümü tadaca??n?, ama sadece baz?lar?n?n
hayat? tadaca??n? ö?rendim.
Ben dostlar?m? ne kalbimle ne de akl?mla severim.
Olur ya …
Kalp durur …
Ak?l unutur …
Ben dostlar?m? ruhumla severim.
O ne durur, ne de unutur …

Mevlana Celaleddin Rumi

Bu yazıyı paylaş
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on TumblrPin on PinterestShare on Google+Print this pageEmail this to someone

Bir Cevap Yazın

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.